04.02.2026 | 2 min czytania
Skuteczność analogów GLP-1 w redukcji masy ciała jest dobrze udokumentowana, jednak coraz większe znaczenie ma ocena trwałości uzyskanych efektów po zakończeniu terapii. Dostępne dane wskazują, że po odstawieniu leczenia dochodzi do stopniowych zmian masy ciała i parametrów metabolicznych, co rodzi pytania istotne z punktu widzenia praktyki farmaceutycznej.
Jednym z wyzwań w ocenie farmakologicznego leczenia otyłości pozostaje niedobór danych dotyczących długoterminowego utrzymania efektów redukcji masy ciała [1].
W dostępnej meta-analizie West i in. (2026) jedynie pojedyncze badania obejmują okres obserwacji po odstawieniu leczenia dłuższy niż 12 miesięcy. W przypadku najnowszych analogów GLP-1 (semaglutyd i tirzepatyd) dalsze losy pacjentów po zakończeniu terapii są obecnie oceniane głównie na podstawie modeli statystycznych [1].
Dodatkowym problemem jest wysoki odsetek przerwania leczenia. Dane obserwacyjne wskazują, że około 50% pacjentów z otyłością przerywa terapię agonistami receptora GLP-1 w ciągu pierwszych 12 miesięcy, co istotnie ogranicza trwałość uzyskanych efektów, niezależnie od skuteczności leków w fazie aktywnego leczenia [1].
W metaanalizie znajdziemy m.in. następujące dane – odstawienie leków wiąże się z szybkim i przewidywalnym przyrostem masy ciała, wynoszącym średnio [1]:

Farmakoterapia analogami GLP-1 wykazuje realne korzyści nie tylko w kwestii redukcji masy ciała, ale również zdrowia kardiometabolicznego. Zaprzestanie stosowania tej grupy leków pogarsza parametry w zakresie [1]:
Krótkotrwała interwencja farmakologiczna, niewsparta trwałą zmianą zachowań zdrowotnych, nie przekłada się na długofalową poprawę ryzyka sercowo-naczyniowego [1].

Dostępne dane wskazują, że nawrót masy ciała po odstawieniu analogów GLP-1 stanowi istotne zjawisko kliniczne. W tym kontekście warto podkreślić, że otyłość jest chorobą przewlekłą, wymagającą długoterminowego podejścia terapeutycznego. Obejmuje ono zarówno farmakoterapię, jak i trwałą modyfikację stylu życia [2,3].
Istotną rolę odgrywa edukacja pacjenta planującego zakończenie terapii analogami GLP-1, zwłaszcza w zakresie przygotowania go na możliwe konsekwencje odstawienia leczenia. Brak równoległego stosowania metod niefarmakologicznych, takich jak dieta i regularna aktywność fizyczna, może wiązać się z relatywnie szybkim przyrostem masy ciała oraz stopniową utratą uzyskanych korzyści kardiometabolicznych [1,2].
Jednocześnie należy akcentować, że otyłość ma charakter choroby nawracającej, co uzasadnia potrzebę ciągłej opieki i długofalowego wsparcia terapeutycznego. Dlatego już w trakcie leczenia farmakologicznego kluczowe znaczenie ma równoległe wspieranie zmiany nawyków żywieniowych oraz regularnej aktywności fizycznej, które pozostają podstawą kontroli choroby również po zakończeniu farmakoterapii [2,3].
Przeczytaj również:
Piśmiennictwo:
Praktyka apteczna
Jakie „czerwone flagi” związane z bólem głowy powinny wzbudzić czujność farmaceuty?W pracy farmaceuty kluczowa jest czujność na tzw. „czerwone flagi”, które...
Praktyka apteczna
Owsica u dzieci i dorosłych – praktyczny przewodnik dla farmaceutówOwsica to jedno z najczęstszych zakażeń pasożytniczych u dzieci – ale...
Praktyka apteczna
Dieta a choroba Hashimoto – co na to nauka?Choroba Hashimoto jest dziś niemal synonimem „problemu z tarczycą” –...
Materiały i treści opublikowane na stronie, jak również jej projekt graficzny jako całość, podlega ochronie prawnej, w tym na mocy przepisów prawa autorskiego, prawa własności przemysłowej oraz ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Zabronione jest powielanie lub wykorzystywanie w inny sposób jakichkolwiek materiałów i treści w całości jak i w części bez pisemnej zgody administratora strony wskazanego w nocie prawnej. Zamieszczanie linków do strony lub do treści w niej zawartych jest dopuszczalne tylko do celów prywatnych, niezwiązanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.