Uśmiechnięte rudowłose dziecko trzyma się za brzuch; ilustracja robaków jelitowych jest nałożona na jego środek, wskazując na możliwe dolegliwości żołądkowe.

Owsica u dzieci i dorosłych – praktyczny przewodnik dla farmaceutów

16.09.2025  |  5 min czytania

Dodaj do ulubionych

Owsica to jedno z najczęstszych zakażeń pasożytniczych u dzieci – ale problem ten dotyczy także dorosłych. Choć bywa bagatelizowana, w aptece wymaga czujności, właściwego rozpoznania i jasnych zaleceń dotyczących leczenia oraz higieny. W artykule znajdziesz praktyczne informacje przydatne w codziennej pracy w aptece!

Spis treści

  1. Co to jest owsica?
  2. Owsica – jak się nią zaraża?
  3. Owsica a rodzaje inwazji pasożytniczej
  4. Objawy owsicy
  5. Jak diagnozuje się owsicę?
  6. Leczenie owsicy
  7. Zasady higieny wspierające leczenie owsicy
  8. Powikłania nieleczonej owsicy
  9. Owsica – kiedy odesłać pacjenta do lekarza?

Co to jest owsica?

Owsica (enterobioza, dawniej oksyuriaza) to pasożytnicza choroba przewodu pokarmowego wywoływana przez owsika ludzkiego (Enterobius vermicularis, wcześniej znanego jako Oxyuris vermicularis) [1,2,10].

Jedynym żywicielem i rezerwuarem pasożyta jest człowiek. Zakażenie szerzy się głównie drogą fekalno-oralną i zaliczane jest do tzw. chorób „brudnych rąk” [1,2].

Owsica występuje na całym świecie i należy do najczęstszych chorób pasożytniczych w krajach uprzemysłowionych, niezależnie od statusu społeczno-ekonomicznego [2,3]. W Polsce notuje się ją u ok. 10% dzieci w wieku 5–14 lat [1].

Jakie są czynniki ryzyka owsicy?

Do czynników ryzyka rozwoju owsicy należą [2]:

  • niewłaściwe nawyki higieniczne (np. obgryzanie paznokci, niemycie rąk przed jedzeniem i po skorzystaniu z toalety),
  • niewystarczające warunki sanitarno-higieniczne,
  • praca w środowiskach sprzyjających transmisji pasożyta (np. żłobki, przedszkola, domy dziecka),
  • zamieszkiwanie w dużych skupiskach ludzkich, gdzie mogą występować osoby zarażone (np. rodziny wielodzietne, internaty, domy opieki).

Owsica – jak się nią zaraża?

Zakażenie owsikiem ludzkim następuje drogą fekalno-oralną – najczęściej poprzez połknięcie jaj inwazyjnych przeniesionych na rękach (np. pod paznokciami). Źródłem zakażenia jest osoba chora, jednak do transmisji może dojść również pośrednio – poprzez kontakt z jajami obecnymi w otoczeniu [1,2].

Jaja pasożyta mogą znajdować się na skażonych przedmiotach codziennego użytku, takich jak pościel, bielizna, ubrania, ręczniki, zabawki, deska sedesowa czy żywność [1,2].

Nie wyklucza się również drogi inhalacyjnej – jaja mogą być wdychane z powietrzem, a następnie połknięte [2,3,10].

Schemat przedstawiający cykl życiowy owsika ludzkiego, z oznaczonymi etapami i strzałkami ilustrującymi etapy infekcji i rozwoju w układzie pokarmowym.

Co dzieje się po połknięciu jaj owsika?

W dwunastnicy z połkniętych jaj uwalniają się larwy, które następnie migrują do jelita grubego – głównie do kątnicy i okrężnicy wstępującej – gdzie dojrzewają do postaci dorosłych [2]. Zapłodnione samice nocą przemieszczają się w okolice odbytu i składają jaja – nawet do 17 tysięcy dziennie [3].

Jaja dojrzewają w ciągu kilku godzin i mogą przetrwać w środowisku do 20 dni [1]. W chłodnym i wilgotnym otoczeniu zachowują inwazyjność przez 2–3 tygodnie, natomiast w suchym i ciepłym – tracą ją już po 1–2 dniach [3]. Pokryte są lepką substancją, co ułatwia ich przywieranie do skóry i przedmiotów [4].

Gdzie lokalizują się dojrzałe owsiki?

Według danych sekcyjnych, najwięcej dorosłych pasożytów stwierdza się w [6]:

  • okrężnicy – ok. 75%,
  • jelicie ślepym – ok. 17%,
  • wyrostku robaczkowym – 1,3%,
  • jelicie cienkim i odbytnicy – 7,3%.

Po jakim czasie od zakażenia pojawiają się jaja?

Okres od połknięcia jaj do pojawienia się nowych jaj w kale wynosi od 2 do 8 tygodni [2].

Owsica a rodzaje inwazji pasożytniczej

Poza najczęstszą drogą zakażenia – fekalno-oralną, czyli poprzez połknięcie jaj inwazyjnych – w przebiegu owsicy mogą występować również inne mechanizmy zakażenia endogennego, takie jak retroinwazja, autoinwazja i autoendoinwazja [2,3,6].

Tabela opisująca trzy rodzaje inwazji pasożytniczej: retroinwazję, autoinwazję i autoendoinwazję wraz z ich charakterystyką.

Czy owsiki i ich jaja są widoczne gołym okiem?

Dorosłe postacie owsika ludzkiego są widoczne gołym okiem. Osiągają długość [1,2,3]:

  • samce – 2–5 mm,
  • samice – 8–13 mm [1,2,3].

Pasożyty te przypominają cienkie, białe nitki i mogą być zauważone w kale lub w okolicy odbytu, zwłaszcza rano lub w nocy. Jaja owsików są niewidoczne gołym okiem [3].

Widok mikroskopowy kilku owalnych, półprzezroczystych komórek lub zarodników z teksturowanym wnętrzem, pokazanych na jasnofioletowym tle.
Ryc. Jaja owsików pod mikroskopem.
Dwa mikroskopijne nicienie, jeden zwinięty, a drugi rozciągnięty, są widoczne na jasnym tle pod mikroskopem.
Ryc. Dorosła postać owsika pod mikroskopem.

Objawy owsicy

Owsica często przebiega bezobjawowo lub skąpoobjawowo. Jej głównym objawem jest nocny świąd odbytu i/lub krocza. Obecny może być również miejscowy stan zapalny związany z drapaniem [1,6].

Objawy zakażenia owsikiem w przypadku masywnej infestacji [1,6]:

  • niepokój, drażliwość, płaczliwość, zaburzenia snu, przewlekłe niewyspanie,
  • brak łaknienia, utrata masy ciała, bladość skóry, cienie pod oczami,
  • zaburzenia koncentracji, niestabilność emocjonalna, nadpobudliwość.

Objawy rzadziej występujące [2,6]:

  • moczenie nocne i nietrzymanie moczu,
  • wtórne zakażenia bakteryjne okolicy odbytu (np. wypryskowe zapalenie skóry, zapalenie mieszków włosowych),
  • sporadyczna inwazja ektopowa (np. do żeńskich narządów płciowych powodując owsicę pochwy lub układu moczowego).

Przewlekłe zakażenia pasożytami jelitowymi, w tym owsikami, mogą wpływać niekorzystnie na rozwój dziecka – prowadząc do opóźnienia wzrostu oraz zaburzeń rozwoju psychomotorycznego [6].

Jak diagnozuje się owsicę?

Podstawową metodą diagnostyczną owsicy jest test taśmy celofanowej, polegający na przyklejeniu przezroczystej taśmy samoprzylepnej do skóry okolicy odbytu – najlepiej rano, przed wypróżnieniem i umyciem się. Dla zwiększenia czułości zaleca się wykonanie testu trzykrotnie w odstępach kilkudniowych [2]. Wykonuje się również wymaz z okolicy odbytu.

Badanie kału nie jest zalecane, ponieważ jaja owsików nie są wydalane z kałem, co skutkuje niską czułością tej metody [1,2].

Owsicę należy różnicować z innymi przyczynami świądu odbytu, m.in. infekcjami grzybiczymi, dermatozami, a także chorobami proktologicznymi [1].

Leczenie owsicy

W leczeniu owsicy stosuje się doustne leki przeciwpasożytnicze [1].

W Polsce dostępne są trzy substancje czynne o potwierdzonej skuteczności: pyrantel (dostępny bez recepty) oraz albendazol i mebendazol (leki na receptę) [7].

Tabela porównawcza w języku polskim przedstawiająca Pyrantel, Albendazol i Mebendazol, w tym dostępność, postać, spektrum działania i mechanizm działania.

Zasady stosowania leków przeciwko owsikom

Wydając leki przeciwpasożytnicze, warto poinformować pacjenta, że:

  • Nie ma potrzeby podawania środków przeczyszczających przed leczeniem [7].
  • Leczenie powinno objąć zarówno osobę zakażoną, jak i wszystkich domowników, niezależnie od obecności objawów [1,2].
  • Leki działają wyłącznie na postacie dorosłe pasożyta, nie eliminują jaj. Z tego względu terapię należy powtórzyć po 2–4 tygodniach, aby usunąć pasożyty wylęgłe po pierwszym cyklu leczenia [1,2,4].

Dieta podczas stosowania leków przeciwpasożytniczych

Większość leków przeciwpasożytniczych stosowanych w leczeniu owsicy charakteryzuje się niskim wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Ich biodostępność może wzrosnąć, jeśli są przyjmowane z tłustym posiłkiem [8].

Wg ChPL leków zarejestrowanych do leczenia owsicy, nie ma konieczności stosowania specjalnej diety ani podawania tych leków na czczo [7]. W literaturze fachowej pojawiają się jednak sugestie, aby w trakcie leczenia ograniczyć spożycie węglowodanów i zwiększyć udział błonnika oraz białka w diecie [1].

Zasady higieny wspierające leczenie owsicy

W celu ograniczenia ryzyka reinwazji i zwiększenia skuteczności leczenia farmakologicznego, zaleca się codzienne stosowanie zasad higienicznych [1,2]:

  • regularne sprzątanie mieszkania,
  • codzienna zmiana bielizny,
  • częsta zmiana pościeli i ręczników,
  • krótkie obcinanie paznokci,
  • higiena okolicy odbytu – codzienne podmywanie ciepłą wodą z łagodnym środkiem myjącym,
  • dbanie o regularne wypróżnianie.

Powikłania nieleczonej owsicy

Nieleczona owsica może prowadzić do powikłań, choć występują one rzadko i zwykle dotyczą przypadków przewlekłego lub masywnego zakażenia [1,10].

Do najczęstszych powikłań należą nadkażenia bakteryjne okolicy odbytu. Rzadziej obserwuje się zapalenie wyrostka robaczkowego, które może być skutkiem mechanicznego zatkania jego światła przez pasożyty lub wywołanego przez nie stanu zapalnego [10].

Tabela z dwiema kolumnami zatytułowanymi Fakty i Mity w języku polskim, zawierająca listę faktów i mitów na temat infekcji pasożytniczych z wypunktowaniami w każdej kolumnie.

Owsica – kiedy odesłać pacjenta do lekarza?

Farmaceuta powinien rozważyć skierowanie pacjenta do lekarza w następujących sytuacjach [9]:

  • Brak skuteczności leczenia pyrantelem dostępnym bez recepty, co może wynikać z nieprawidłowego rozpoznania lub braku stosowania się do innych pozafarmakologicznych zasad leczenia.
  • Utrzymujący się świąd odbytu mimo leczenia – należy różnicować z innymi przyczynami, takimi jak infekcje innymi pasożytami (np. obleńcami, tasiemcami) lub schorzeniami proktologicznymi (np. hemoroidy – szczególnie u osób dorosłych).
  • Wystąpienie wtórnej infekcji skóry okolicy odbytu lub krocza w wyniku drapania – konieczna jest konsultacja lekarska i ewentualne włączenie antybiotykoterapii.

Piśmiennictwo:

  1. Kawalec W, Grenda R, Kulus M, Pediatria Tom 1-2, PZWL, Warszawa, 2024.
  2. https://www.mp.pl/interna/chapter/B16.II.4.24.4.4, dostęp online: 07.08.2025.
  3. https://www.mp.pl/pacjent/choroby-zakazne/choroby/zarazenia-pasozytnicze/323825,owsiki-objawy-leki-na-owsice, dostęp online: 07.08.2025.
  4. https://podyplomie.pl/pediatria/12173,najczestsze-zarazenia-pasozytnicze-w-polsce, dostęp online: 07.08.2025.
  5. https://www.termedia.pl/Journal/-98/pdf-29958-10, dostęp online: 07.08.2025.
  6. https://forumpediatrii.pl/artykul/owsica-u-dzieci-enterobioza-enterobiosis, dostęp online: 07.08.2025.
  7. CHPL leków zarejestrowanych w Polsce, które zawierają pyrantel, albendazol, mebendazol.
  8. Opis substancji czynnych: pyrantel, albendazol i mebendazol na stronie https://go.drugbank.com/, dostęp online: 07.08.2025.
  9. Rutter P, Opieka farmaceutyczna, red. Pluta J, Edra Urban & Partner, Wrocław, wyd.4, 2018.
  10. Rawla P, Sharma S. Enterobius Vermicularis. [Updated 2023 Aug 1]. In: StatPearls [Internet]. Treasure Island (FL): StatPearls Publishing; 2025 Jan-. Available from: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK536974/.

Więcej z tej kategorii

Praktyka apteczna

Kreatyna – suplement, który znasz… ale czy na pewno dobrze?

Kreatyna od lat funkcjonuje jako suplement dla sportowców. Czy jej właściwości...

Artykuł

Praktyka apteczna

Cicha cena farmakoterapii, czyli kiedy leki zaburzają życie seksualne

Zaburzenia funkcji seksualnych należą do częstych, a jednocześnie najbardziej...

Artykuł

Praktyka apteczna

Wapń, witamina D3, witamina K a osteoporoza

Odkryj, jak zadbać o dostarczenie wystarczającej ilości wapnia, witaminy...

Artykuł

Materiały i treści opublikowane na stronie, jak również jej projekt graficzny jako całość, podlega ochronie prawnej, w tym na mocy przepisów prawa autorskiego, prawa własności przemysłowej oraz ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Zabronione jest powielanie lub wykorzystywanie w inny sposób jakichkolwiek materiałów i treści w całości jak i w części bez pisemnej zgody administratora strony wskazanego w nocie prawnej. Zamieszczanie linków do strony lub do treści w niej zawartych jest dopuszczalne tylko do celów prywatnych, niezwiązanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.