15.09.2026 | 3 min czytania
Zarówno zaćma związana z wiekiem, jak i łagodny rozrost gruczołu krokowego (BPH; benign prostatic hyperplasia) należą do powszechnych problemów zdrowotnych starszych pacjentów, a częstość ich występowania zwiększa się wraz z wiekiem [1-4]. Co łączy oba problemy? Dlaczego pacjenta rozpoczynającego leczenie objawów związanych z BPH warto zapytać o planowaną operację zaćmy?
IFIS, czyli śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (IFIS; intraoperative floppy iris syndrome), jest zespołem charakterystycznych objawów występujących podczas operacji zaćmy. Charakteryzuje się on:
IFIS występuje w 1-2,2% wszystkich operacji zaćmy. Wśród pacjentów stosujących tamsulosynę częstość IFIS jest znacznie większa [5]. IFIS zwiększa techniczną trudność operacji, zwłaszcza gdy chirurg nie wie wcześniej o występującym ryzyku.
W leczeniu BPH wykorzystuje się m.in. blokery receptora α1-adrenergicznego (np. tamsulosynę) [6]. Pierwsze doniesienie opisujące IFIS i jego związek z przyjmowanymi lekami z tej grupy zostało opublikowane przez Changa i Campbella w 2005 r [7]. Autorzy pracy wykazali występowanie IFIS u chorych przyjmujących doustnie tamsulosynę. Jednym z proponowanych mechanizmów jest blokowanie receptorów α₁A w mięśniu rozwieraczu źrenicy, co może zmniejszać jego napięcie i sprzyjać wystąpieniu IFIS. Dokładna patofizjologia zespołu nie została jednak w pełni wyjaśniona.Chociaż tamsulosyna ma najlepiej udokumentowany związek z IFIS, ryzyko tego zespołu nie ogranicza się wyłącznie do tego leku [8]. Również inni antagoniści receptorów α₁ stosowani w leczeniu objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego byli wiązani z występowaniem IFIS podczas operacji zaćmy [9, 10].
Ryzyko śródoperacyjnego zespołu wiotkiej tęczówki może występować również u pacjentów, którzy odstawili lek przed operacją zaćmy. IFIS opisywano u pacjentów, którzy zakończyli stosowanie tamsulosyny na długo przed operacją zaćmy[7, 11]. Odstawienie leku przed operacją nie eliminuje więc ryzyka, a korzyści z czasowego przerwania terapii nie zostały jednoznacznie ustalone. Pacjent nie powinien więc samodzielnie odstawiać leku. Kluczowe jest poinformowanie okulisty o obecnym lub wcześniejszym stosowaniu tamsulosyny lub innych α1-adrenolityków. Jeśli chirurg wie wcześniej o przyjmowaniu takich leków, może odpowiednio przygotować zabieg.

Farmaceuta może odegrać ważną rolę w identyfikacji pacjentów obciążonych ryzykiem IFIS. Pytanie o planowaną operację zaćmy oraz przypomnienie o konieczności poinformowania okulisty o obecnym lub wcześniejszym stosowaniu α1-adrenolityków może wpłynąć na bezpieczeństwo okołooperacyjne.
Piśmiennictwo:
Praktyka apteczna
Objawy i przyczyny zespołu suchego okaZespół suchego oka to powszechna dolegliwość okulistyczna. Dowiedz się...
Praktyka apteczna
Czy czosnek naprawdę działa? Sprawdzamy dowody naukowe.Czosnek to szeroko stosowana roślina, wykorzystywana jako składnik wielu potraw....
Praktyka apteczna
Suplementy diety wspierające odchudzanie - co doradzać pacjentom?Na rynku dostępne są różne suplementy wspomagające odchudzanie, m.in. kofeina,...
Materiały i treści opublikowane na stronie, jak również jej projekt graficzny jako całość, podlega ochronie prawnej, w tym na mocy przepisów prawa autorskiego, prawa własności przemysłowej oraz ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Zabronione jest powielanie lub wykorzystywanie w inny sposób jakichkolwiek materiałów i treści w całości jak i w części bez pisemnej zgody administratora strony wskazanego w nocie prawnej. Zamieszczanie linków do strony lub do treści w niej zawartych jest dopuszczalne tylko do celów prywatnych, niezwiązanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.