Wchłonięte przez enterocyt żelazo jest częściowo wykorzystywane bezpośrednio w procesach biochemicznych komórki, a częściowo zostaje bezpiecznie zmagazynowane w postaci związanej z ferrytyną jako pula zapasowa [1]. Właśnie to białko uważa się za jeden z dobrych wskaźników niedoboru żelaza. Co na jego temat powinien wiedzieć farmaceuta?
Ferrytyna jest powszechnie występującym białkiem wewnątrzkomórkowym, umożliwiającym magazynowanie żelaza w bezpiecznej, a zarazem biologicznie dostępnej formie. Składa się z 24 monomerów, które tworzą kulistą strukturę zdolną do przechowywania w swoim wnętrzu nawet około 4500 atomów żelaza [2, 3]. Jedną z istotnych funkcji ferrytyny jest ochrona komórek przed toksycznym działaniem nadmiaru wolnego żelaza. Żelazo jest bowiem pierwiastkiem niezbędnym do życia, jednak jego reaktywne formy mogą nasilać stres oksydacyjny, prowadząc do uszkodzeń m.in. białek, lipidów i DNA. Magazynowanie żelaza w rdzeniu ferrytyny ogranicza jego udział w reakcjach prowadzących do powstawania wolnych rodników, a tym samym chroni komórki przed jego potencjalnie cytotoksycznym działaniem [2, 4].
Obecnie podkreśla się ograniczoną wartość diagnostyczną badania izolowanego stężenia żelaza. Jest ono bowiem zmienne zarówno dobowo, jak i osobniczo. Zależy także od czasu i rodzaju spożytego posiłku [1]. Oczywiście można też wymienić objawy, które mogą sugerować niedobór żelaza. Należą tu, m.in.:
Objawy są więc różnorodne. U dzieci i młodzieży niedobór żelaza (nawet utajony) może pogarszać koncentrację, co bezpośrednio przekłada się na wyniki w nauce (np. na początku roku szkolnego, kiedy pojawia się więcej zajęć). W większości przypadków niedokrwistość z niedoboru żelaza rozwija się jednak powoli, co ułatwia uruchamianie mechanizmów adaptacyjnych [1]. Obniżone stężenie ferrytyny jest użytecznym wskaźnikiem niedoboru żelaza. Sygnalizuje bowiem wyczerpanie zapasów w magazynach ustrojowych jeszcze zanim rozwinie się anemia [1].
Ferrytyna jest jednym z podstawowych wskaźników wykorzystywanych do oceny zapasów żelaza w organizmie. Jej wynik należy interpretować z uwzględnieniem m.in.
U osób bez aktywnego stanu zapalnego stężenie ferrytyny poniżej 15 µg/l wskazuje na niedobór żelaza u dzieci od 5. roku życia, młodzieży i dorosłych – zgodnie z kryteriami WHO. W praktyce klinicznej stosuje się również wyższe wartości progowe, m.in. 30 µg/l, ponieważ mogą one zwiększać czułość wykrywania niedoboru żelaza. Zakres referencyjny ferrytyny zależy od też płci, zastosowanej metody analitycznej i laboratorium [2, 6].
Warto podkreślić, że ferrytyna to białko ostrej fazy. Podczas infekcji lub stanu zapalnego jej stężenie może być prawidłowe albo podwyższone mimo niedoboru żelaza, także przy współistniejącej niedokrwistości. Dlatego ferrytynę często ocenia się równolegle z CRP [2, 6].

Do niedoboru żelaza mogą prowadzić zarówno niewystarczająca podaż, jak i ograniczona biodostępność żelaza z diety. Warto podkreślić, że niedobór żelaza nie zawsze równoznaczny jest z niedoborem tego pierwiastka w samych posiłkach. Może też bowiem wynikać z zaburzeń wchłaniania w przypadku dużego spożycia produktów bogatych np. w fityniany. Są to związki wiążące żelazo w świetle przewodu pokarmowego w niewchłanialne kompleksy [7]. Najwięcej fitynianów znajduje się w zewnętrznej otoczce zbóż. Oczywiście, z uwagi na ich cenne właściwości prozdrowotne, nie należy z takich produktów rezygnować – wręcz odwrotnie. Zawartość fitynianów w takich pokarmach można po prostu obniżyć, poddając je różnego rodzaju obróbkom:
Wchłanianie żelaza utrudniają też polifenole (nie tylko kawa czy herbata, ale i napary ziołowe) czy wapń z nabiału (jak mleko, jogurty, kefiry, maślanka i sery). Warto więc zadbać o takie komponowanie posiłków, aby to uwzględnić. Odrębną przyczyną niedoboru żelaza mogą być zaburzenia jego wchłaniania wynikające z interakcji z innymi przyjmowanymi przez pacjenta lekami (m.in. z inhibitorami pompy protonowej) [7].
Farmaceuta, jako pierwszy punkt kontaktu pacjenta z systemem ochrony zdrowia, odgrywa kluczową rolę w:
Piśmiennictwo:
1. Karakulska-Prystupiuk E. Niedokrwistość z niedoboru żelaza – postępowanie w praktyce lekarza rodzinnego. Lekarz POZ, 2019, 1: 49-55.
2. Krzyżowska K, Eszyk J, Gonciarz M. Ferrytyna – udział w gospodarce żelazem i znaczenie diagnostyczne. Lekarz POZ.2020, 5: 272-277.
3. Dziatkiewicz-Warkocz P, Gil P, Kozłowska-Skrzypczak M. Laboratoryjna diagnostyka stanów przeładowania żelazem. Diagn Lab. 2020, 56(1): 35-42.
4. https://gastroenterologia-praktyczna.pl/a3848/Stezenie-ferrytyny.html/m337 (dostęp online 03.09.2025)
5. https://www.mp.pl/pacjent/badania_zabiegi/152280,ferrytyna (dostęp online 19.08.2026)
6. https://www.who.int/docs/default-source/micronutrients/ferritin-guideline/ferritin-guidelines-executivesummary.pdf (dostęp online 19.08.2026)
7. Pietrzak A. Skuteczne leczenie żelazem – zasady postępowania w niedoborze izolowanym i przebiegającym z niedokrwistością. Lekarz POZ, 2024, 1: 57-64.
Praktyka apteczna
Kleszcze, komary, meszki – jaką ochronę zaproponować dorosłym i dzieciom?Ochrona przed komarami, kleszczami i meszkami to często podejmowany temat w...
Praktyka apteczna
Program „Drobne dolegliwości”- oficjalne polskie zaleceniaOpieka farmaceutyczna w Polsce to nadal dla wielu farmaceutów temat nieodgadnionej...
Praktyka apteczna
Pestki dyni zwyczajnej – skład, działanie i zastosowanie w praktyce farmaceutyDynia zwyczajna to roślina ceniona nie tylko w diecie, ale także w fitoterapii....
Materiały i treści opublikowane na stronie, jak również jej projekt graficzny jako całość, podlega ochronie prawnej, w tym na mocy przepisów prawa autorskiego, prawa własności przemysłowej oraz ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Zabronione jest powielanie lub wykorzystywanie w inny sposób jakichkolwiek materiałów i treści w całości jak i w części bez pisemnej zgody administratora strony wskazanego w nocie prawnej. Zamieszczanie linków do strony lub do treści w niej zawartych jest dopuszczalne tylko do celów prywatnych, niezwiązanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.