01.10.2026 | 4 min czytania
WZW C nie ma szczepionki, ale dziś można je skutecznie leczyć. Problem w tym, że zakażenie HCV przez długi czas może pozostać nierozpoznane. Sprawdź, co warto wiedzieć o tej chorobie w praktyce farmaceutycznej.
Wirusowe zapalenie wątroby typu C (WZW C) to zakaźna choroba miąższu wątroby o charakterze zapalnym, wywoływana przez wirusa HCV (Hepatitis C Virus). Zakażenie prowadzi do uszkodzenia komórek wątrobowych (hepatocytów) oraz zmian martwiczo-zapalnych w tkance wątrobowej, przyjmując postać ostrą (krótkotrwałą) lub przewlekłą (długotrwałą). [1,2]
Wyróżnia się 8 głównych genotypów HCV (oznaczanych od GT1 do GT8) oraz ponad 60 podtypów. Wirus ten namnaża się wewnątrz hepatocytów. [3]
W trakcie WZW C dochodzi do niszczenia hepatocytów następuje w wyniku reakcji immunologicznej organizmu – zarówno poprzez swoistą odpowiedź limfocytów, jak i nieswoiste mechanizmy zapalne. [3]

W Polsce aktywne zakażenie HCV (wykrywalne RNA wirusa) dotyczy około 0,4% populacji ( w przybliżeniu 140 tys. osób), a obecność przeciwciał anty-HCV stwierdza się u niespełna 1% mieszkańców. Zdecydowana większość zakażonych nie wie o swojej chorobie z uwagi na jej bezobjawowy przebieg, a ostre zapalenia są rozpoznawane sporadycznie (w 2025 r. zarejestrowano w Polsce zaledwie 45 takich przypadków). [3,4]
Wirus HCV przenosi się przede wszystkim przez krew, dlatego do zakażenia dochodzi głównie w wyniku bezpośredniego kontaktu z krwią osoby zakażonej. Do ekspozycji może dojść m.in. w wyniku [1,3]:
Kontakt z zakażoną krwią pozostaje główną drogą transmisji HCV, jednak zakażenie może nastąpić również w innych okolicznościach. Należą do nich transmisja wertykalna (z matki na dziecko) w czasie ciąży lub porodu oraz transmisja drogą płciową. W tym drugim przypadku ryzyko zakażenia wiąże się przede wszystkim z ekspozycją na krew, np. wskutek mikrourazów. [1,3,4]
3 ważne punkty nt. objawów w zakażeniu HCV:
W ostrej fazie u 70–80% pacjentów objawy nie występują lub są skąpo nasilone. Jeśli się pojawiają, zwykle w ciągu 2–24 tygodni od zakażenia, mają charakter nieswoisty. Mogą obejmować osłabienie, znaczne zmęczenie, gorączkę, brak apetytu, nudności i bóle brzucha. U części pacjentów występuje również żółtaczka, której mogą towarzyszyć ciemne zabarwienie moczu i odbarwienie stolca. [1,3,4]
Może ono przez wiele lat przebiegać bez charakterystycznych objawów, jednocześnie prowadząc do przewlekłego stanu zapalnego i postępującego włóknienia wątroby. W zaawansowanych stadiach mogą pojawić się objawy związane z marskością wątroby, takie jak wodobrzusze, żółtaczka, encefalopatia czy krwawienia z żylaków przełyku, a także następstwa rozwoju raka wątrobowokomórkowego (HCC). [1,2,4]
W ich rozwoju uczestniczą m.in. mechanizmy immunologiczne, w tym powstawanie kompleksów immunologicznych. Manifestacje te mogą obejmować zaburzenia hematologiczne, nerkowe, dermatologiczne i metaboliczne. [2–4]
Przewlekłe zakażenie HCV wywołuje wieloletni, cichy proces zapalny, połączony z martwicą i ciągłą regeneracją hepatocytów. Długotrwałe zapalenie stymuluje postępujące włóknienie tkanki wątrobowej, co u nieleczonych pacjentów prowadzi po 20–30 latach do przebudowy marskiej (marskość wątroby u ok. 5–20% chorych) oraz rozwoju raka wątrobowokomórkowego (HCC) u ok. 3–5% zakażonych. [1]
Współczesne leczenie wirusowego zapalenia wątroby typu C opiera się na krótkotrwałych terapiach doustnych, które standardowo trwają od 8 do 12 tygodni. U części pacjentów leczenie może zostać wydłużone do 16–24 tygodni. [1,4]
W leczeniu WZW C stosuje się terapię skojarzoną obejmującą 2 lub 3 substancje czynne o różnych mechanizmach działania. Takie połączenie oddziałuje na różne etapy replikacji wirusa i ogranicza ryzyko rozwoju oporności. [2]
Stosowane obecnie leki o bezpośrednim działaniu przeciwwirusowym (DAA – Direct-Acting Antivirals) charakteryzują się przełomową skutecznością kliniczną. Wykazują one bardzo wysoki wskaźnik trwałej odpowiedzi wirusologicznej (SVR, Sustained Viral Response), oznaczający całkowitą eradykację wirusa z organizmu i trwałe wyleczenie zakażenia. Odsetek ten wynosi ponad 95%, a w wielu populacjach pacjentów przekracza nawet 97%. [1,2]

Piśmiennictwo:
Praktyka apteczna
Otyłość a odporność – wpływ na ryzyko infekcji i rola farmaceuty w profilaktyceOtyłość to nie tylko problem metaboliczny, ale także istotny czynnik zaburzający...
Praktyka apteczna
Psychobiotyki - trend czy realne wsparcie?Coraz więcej danych wskazuje, że mikroorganizmy jelitowe mogą wpływać na...
Praktyka apteczna
Kwas masłowy - tajemnicza substancja niezbędna dla zdrowia jelitOdkryj korzyści kwasu masłowego dla zdrowia jelitowego! Dowiedz się, dla...
Materiały i treści opublikowane na stronie, jak również jej projekt graficzny jako całość, podlega ochronie prawnej, w tym na mocy przepisów prawa autorskiego, prawa własności przemysłowej oraz ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Zabronione jest powielanie lub wykorzystywanie w inny sposób jakichkolwiek materiałów i treści w całości jak i w części bez pisemnej zgody administratora strony wskazanego w nocie prawnej. Zamieszczanie linków do strony lub do treści w niej zawartych jest dopuszczalne tylko do celów prywatnych, niezwiązanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.